213.

Tak lubię, kiedy jesteś tutaj. Nie obok, nie w swoim świecie, nie za murem.
Tutaj.
To trudne. Trzeba znieść tyle pomieszanych, nienazywalnych uczuć. Trzeba znieść marudność, ból głowy, napięcie, bezradność. Trzeba znieść zmienność, samotność, nudę, ból.
Tutaj. Warto.
Można powoli nauczyć się radości.